Van 12:00 tot 18:00 uur

© Copyright - Kunstpleinolv.nl - Gemaakt door  Jeroweb / Jelle Rothenburg

Kunstenaars

Home

Nieuws

Contact

Inschrijvingen

Archief

Franscz Witte

 

eder schilderij is van af het begin van zijn ontstaan een unicum. Daarin worden vorm en kleur, door de inspiratie van het moment, tot beelden en kleurvlakken gemengd.

 

Dat waren in het verleden vooral de mens  in de essentie van zijn bestaan. Soms in samen hang met zijn omgeving., De weldadigheid van zijn bestaan..

In liefde , oorlog en geweld. zijn prozaische vorm. oerkracht en tederheid.

Langzaam aan groeide dit in een zoektocht die gericht was naar. basis vormen  van emotie in lijn en kleur. B.v.een serie van pracht en praal ( een foto bij gesloten)

Samen smelting van vuur, lucht en water

ruimte om te leven, om te zijn, om lief te hebben.

Element van kracht, bezetenheid en rust.

Diep de zwarten,

groen en rood de massa, geel

oneindig de ruimten.

 

Dan weer schetsend met kleurvlakken en lijn emoties (het kleine abstract in grijze en witte van 40x30, foto bijgesloten)

 

Liefde rijpt over bergen en door dalen.

 

Dan komt uiteindelijk de emotie van kleur die  de voorgaande en of onderliggende schilderijen aan het oog onttrekken en waar de kleuremotie daarvan een vertaling is.

Wat in ieders beleving een ander gevoel opleverd ( zie de kleurvlakken van de 3luik woord, beeld en geluid. Foto,s bij gesloten , ( hier over schreef schreef Kees Symhoffer+1999 in mijn monografie;

Kunst die zich terugtrekt in zichzelf Mensen die met eindeloos geduld een beeld van de oermoeder schilderen om ze vervolgens aan het oog te onttrekke zijn natuurlijk zonderlingen die met hun werk lijkken te willen aantonen dat de kunst geen maatschappelijke relaavntie, laat staan enige impact heeft, maar dat is schijn; misschien betretd het hier wel kunst  in haar meest intieme verschijningsvorm, want het is kunst die zich in zichzelf terugtrekt en daardoor paradoxaal genoeg van maatschappelijk belang wordt, omdat ze ervan getuigt - het werk van Franscz doet dat - dat  de mens de aarde toebehoort. dat het heden niet                                 niet zonder het verleden kan, dat de dood bij het leven hoort en dat daaraan denken altijd een geheim kleeft.

Dat geeft mij dan ook het  lij - motief  kijken doe je met  je handen en denken met je hart

 

Het gedicht en de dichtregels zijn van mijn hand

 

vr, groet

Franscz Witte

Ransdalerstraat 37

6311AW Ransdaal

0615440468

www.fransczwitte.nl